เริ่มต้นจากความสนุกและความบ้าบิ่น 8 ปีที่แล้ว

ตอนเริ่มต้นธุรกิจ ผมจริง ๆ เริ่มด้วยความรู้สึกเบา ๆ ว่า "ทำบริษัทไปเลยก็แล้วกัน" จดทะเบียนบริษัทในซัปโปโร แต่ตอนนั้นยังไม่มีงานอะไรเลย ก็เลยต้องเดินทางไปกลับระหว่างโตเกียวและซัปโปโรเพื่อขยายธุรกิจ ตอนนี้ก็ผ่านมา 5 ปีแล้วที่ตั้งฐานอยู่ที่ซัปโปโร ผมชอบที่นี่เพราะอากาศดี เดินทางสะดวก ค่าอาหารคุ้มราคา และใกล้ชิดกับธรรมชาติ ปีนี้บริษัทก็เข้าสู่ปีที่ 9 ซึ่งเมื่อเทียบกับตอนเริ่มต้นแล้ว สภาพแวดล้อมตอนนี้มันเปลี่ยนไปมาก
ผมยังคงรู้สึกว่าที่นี่สะดวกสบายในการใช้ชีวิต แต่ในฐานะสถานที่ทำงาน ผมเริ่มคิดแล้วว่าขั้นต่อไปจะท้าทายอะไรใหม่ ๆ ดี

ความกว้างและความแคบของฮอกไกโดที่รู้สึกได้เมื่อเข้าสู่วัย 40

การพบปะและทำงานร่วมกับผู้คนมากมาย ทำให้ผมได้รับคำขอและข้อเสนอแนะต่าง ๆ มากขึ้น ซึ่งทำให้ผมสามารถทำงานได้ดีในระดับหนึ่ง แต่ผมก็ยังคิดว่ามันไม่พอ ผมอยากทำอะไรที่ท้าทายและน่าสนใจกว่านี้
ผมคิดถึงการออกไปนอกเมืองหรือแม้แต่ต่างประเทศ ฮอกไกโดมีพื้นที่กว้างใหญ่ก็จริง แต่ความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนกลับค่อนข้างแคบ ในช่วง 7-8 ปีที่ผ่านมา ผมได้พบเจอคนมากมาย แต่ถ้าพูดถึงเรื่องแรงบันดาลใจ โตเกียวยังคงน่าสนใจมากกว่า
สิ่งที่สำคัญมากคือการทำงานเป็นทีม ผมเองก็มีจุดอ่อน และการทำงานคนเดียวไม่ทำให้เกิดสิ่งใหม่ ๆ ดังนั้นการทำงานร่วมกับทีมที่มีความหลากหลายและสามารถสร้างสิ่งที่ผมคาดไม่ถึงนั้นทำให้ผมสนุก

โปรเจกต์ใหม่: บล็อกสำหรับคนรักไพ่นกกระจอก

เมื่อวานนี้เพิ่งมีการประชุมเรื่องโปรเจกต์ใหม่เกี่ยวกับการทำบล็อกแบบเสียเงินสำหรับคนเล่นไพ่นกกระจอก มันเริ่มจากการคุยกับเพื่อนสมัยมัธยมที่เป็นแชมป์ระดับประเทศของร้านไพ่นกกระจอกชื่อ "มาร์ชาโอ" ผมรู้สึกว่ามันเป็นคอนเทนต์ที่น่าสนใจ เราเริ่มจากการสร้างบัญชี Twitter และโพสต์เกี่ยวกับเรื่องนี้ทุกวัน จากนั้นค่อย ๆ สร้างเนื้อหาลงใน Note
ถึงแม้ว่ามันจะทำให้ผมยุ่งมากขึ้น แต่ผมรู้สึกว่านี่เป็นการทำในสิ่งที่ผมสนุกและหลงใหล มันเหมือนเป็นการตอบโต้กับสิ่งที่ผมต้องทำในฮอกไกโด

โปรเจกต์ 'มิซากิ โนะ ยู ชาโคตัน'

โปรเจกต์ 'มิซากิ โนะ ยู ชาโคตัน' เริ่มจากความรู้สึกว่าน่าสนุก สถานที่นี้เป็นออนเซ็นที่สร้างขึ้นเมื่อ 21 ปีก่อน แต่ที่ผ่านมาถูกดำเนินการโดยเทศบาลและขาดทุนมาตลอด ผมได้รับข้อเสนอจากคนรู้จักในชาโคตัน ผมเห็นว่ามันน่าสนใจและอยากลองทำดู
ที่นี่มีปัญหามากมาย เช่น ค่าไฟฟ้า ค่าน้ำมันเตา และอุปกรณ์ที่เริ่มเสื่อมสภาพ ยิ่งไปกว่านั้นคนแทบไม่มาช่วงนอกฤดูร้อน มันเป็นความท้าทายที่ใหญ่หลวงที่เราต้องแก้ไข ทั้งในแง่ของการดำเนินธุรกิจและการพัฒนาชุมชน

การต่อสู้ในช่วงวิกฤต

สิ่งที่ผมรู้สึกเป็นอุปสรรคไม่ได้เกิดจากสภาพแวดล้อมหรือธุรกิจเพียงอย่างเดียว มันมีทั้งเรื่องของจังหวะเวลาและโอกาส
การแก้ไขปัญหาต้องเริ่มจากการตัดสินใจว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ เช่น การเปิดโปรเจกต์บล็อกไพ่นกกระจอกที่ดูเหมือนไร้สาระแต่ก็สร้างความสนุกสนานได้ หรืออาจจะกลับไปเรียนรู้เรื่องการออกแบบหรือศิลปะใหม่ ๆ หรือแม้แต่ย้ายไปอยู่ต่างประเทศ
เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมคุยกับภรรยาเกี่ยวกับเรื่องที่ว่าทำไมผมถึงทำงานหนักขนาดนี้ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีรายได้มากมาย ผมก็เริ่มคิดว่าบางทีผมอาจจะชอบความท้าทาย เหมือนนักรบที่เข้าสู่สงครามโดยไม่สนใจผลลัพธ์ แต่สนุกกับการต่อสู้

แนวทางของ 'บริษัทผู้ใหญ่' ในช่วงครึ่งหลังของชีวิต

ผมไม่เคยสร้าง Vision, Mission หรือ Value ให้กับบริษัทเลย ผมรู้สึกว่ามีหลายวิธีในการมุ่งสู่เป้าหมาย
การเขียนหนังสือก็คงเหมือนกัน บางคนวางโครงเรื่องไว้ก่อน แต่ผมเป็นคนที่เขียนไปพร้อม ๆ กับสร้างเนื้อหา ถ้าผมเห็นภาพล่วงหน้า ผมจะรู้สึกเบื่อและหมดความสนใจ
ตอนนี้ผมอายุ 40 แล้ว ผมรู้สึกว่าผมไม่มีเวลาที่จะทำทุกอย่างได้อีกต่อไป ผมรู้สึกเหมือนอยู่ในช่วงพักครึ่งของชีวิตและกำลังจะเริ่มครึ่งหลัง ดังนั้นผมต้องคิดให้ดีว่าผมควรจะทำอะไรต่อไป ผมอยากสร้างสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นและสนุกอีกครั้ง