งานออกแบบกราฟิกและสุนัขแสนรักชื่อ "รันมัน"

สุนัขของผมชื่อ "รันมัน" ครับ

แม้ว่าเราจะไม่สามารถสื่อสารด้วยคำพูด แต่ก็ยังสามารถเข้าใจกันได้ ซึ่งบางครั้งผมก็ตั้งคำถามว่ามันเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจ แต่ในขณะเดียวกันก็อาจจะเป็นข้อดี เพราะในบางสถานการณ์ที่หากเป็นมนุษย์อาจจะเกิดความเข้าใจผิดจากคำพูดได้ แต่กับสุนัขเรากลับไม่เจอปัญหาเหล่านั้น

ความรู้สึกนี้เหมือนกับตอนที่ผมทำงานออกแบบเลยครับ ถ้าหากมีเทพเจ้าแห่งการออกแบบจริงๆ ไม่ว่าผมจะถามเขาว่า "แบบนี้โอเคไหม?" หรือ "อันนี้เท่ดีใช่ไหม?" เขาก็คงไม่ตอบกลับมา ดังนั้นผมก็ต้องเชื่อมั่นในตัวเอง การออกแบบจึงเหมือนกับการเลี้ยงสัตว์ ซึ่งผมทำงานแบบนี้ซ้ำๆ มาตลอด

แรงบันดาลใจจากการทำป้ายของครอบครัว

ครอบครัวของผมทำธุรกิจป้ายครับ

บ้านของเราตั้งอยู่ที่เมืองชนบทชื่อรูโมอิ โดยชั้นล่างของบ้านเป็นเวิร์กช็อปและชั้นบนเป็นที่อยู่อาศัย ผมจำได้ดีถึงภาพที่พ่อของผมนั่งขัดสมาธิบนป้ายและใช้พู่กันเขียนตัวอักษรด้วยมือทีละตัว เมื่อเทคโนโลยีเปลี่ยนไป พ่อของผมก็เปลี่ยนจากการใช้พู่กันมาใช้เมาส์คอมพิวเตอร์ในการทำงาน

ด้วยความที่ผมเห็นการทำงานของพ่อมาตลอด ผมจึงเริ่มสนใจในงานออกแบบ ผมเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีฮอกไกโด (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ฮอกไกโด) โดยหวังว่าจะค้นพบสิ่งที่ชอบภายใน 4 ปี แต่เมื่อเรียนไปเรื่อยๆ ความสนใจของผมกลับมุ่งไปที่การออกแบบกราฟิก ผมตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัยก่อนเรียนจบและไปเรียนต่อที่โรงเรียนออกแบบโดยตรง

ชีวิตในซัปโปโรเต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจ โดยเฉพาะใบปลิวโปรโมตกิจกรรมดนตรีต่างๆ ที่ผมเห็นวางอยู่ทั่วเมือง ผมนำกลับไปติดเต็มผนังห้อง นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมหลงใหลในงานออกแบบกราฟิกอย่างเต็มที่

โชคดีที่พ่อของผมก็ใช้โปรแกรม Adobe Illustrator และ Photoshop ในงานของเขาอยู่แล้ว ดังนั้นผมจึงขอให้พ่อช่วยติดตั้งโปรแกรมในโน้ตบุ๊กของผมและสอนพื้นฐานให้ ผมจึงสามารถเริ่มต้นฝึกฝนได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณธุรกิจป้ายของครอบครัว

การแสวงหาความเป็นเลิศในงานออกแบบ

จุดเริ่มต้นในสายอาชีพของผมคือการทำงานในบริษัทสิ่งพิมพ์ ในตอนนั้นผมรู้สึกมีความสุขมากที่สามารถใช้การออกแบบเป็นอาชีพและได้รับค่าตอบแทน มันทำให้ผมรู้สึกว่าสิ่งที่ผมสนใจนั้นมีความสำคัญต่อสังคม

ต่อมาผมได้เข้าร่วมกับสตูดิโอออกแบบที่มีชื่อเสียงซึ่งเป็นที่อยู่ของคู่หูนักออกแบบ "Wabisabi" ที่นั่นบรรยากาศการทำงานต่างจากที่ผมเคยเจอมากที่สุด โดยเฉพาะการเข้าร่วมแข่งขันการออกแบบ ความท้าทายและการได้รับการยอมรับจากภายนอกเป็นสิ่งที่สร้างแรงจูงใจให้ผมและทำให้ผมอยากพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ การทำงานในที่แห่งนี้เปลี่ยนแปลงทัศนคติและแนวทางในการทำงานของผมไปอย่างมาก

เส้นทางสู่รางวัล JAGDA New Designer Award

ตอนแรกผมรู้สึกไม่ค่อยอยากเข้าร่วมการประกวดการออกแบบ แต่เมื่อผมเข้าใจถึงความสำคัญของมัน ก็เริ่มสนุกกับการเข้าร่วมมากขึ้น ผมสามารถคว้ารางวัลในระดับฮอกไกโดได้และรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น

แต่รางวัล JAGDA New Designer Award นั้นเป็นการแข่งขันในระดับประเทศ ซึ่งมีความยากมากขึ้น ผมรู้สึกว่ามันเป็นเป้าหมายที่ไม่กล้าพูดออกมา แต่ผมก็อยากรู้ว่าผมมีความสามารถพอที่จะคว้ารางวัลนี้ได้หรือไม่

ด้วยคำแนะนำและการสนับสนุนจากหัวหน้าของผม ผมจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขัน แม้ว่าอายุของผมจะใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว แต่สุดท้ายในความพยายามครั้งที่ 4 ตอนอายุ 38 ปี ผมก็สามารถคว้ารางวัลมาได้ นี่เป็นกำลังใจที่ยิ่งใหญ่สำหรับผม

ชีวิตฟรีแลนซ์ที่มิซึระไม

การตัดสินใจมาเป็นฟรีแลนซ์มีเหตุผลหลายอย่าง...

ผมชอบการออกแบบนะครับ แต่ผมก็อยากจะเป็น "มนุษย์" มากกว่าที่จะเป็นแค่นักออกแบบเท่านั้น นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ผมเลือกเส้นทางนี้ หลังจากที่ย้ายมาอยู่ที่ใหม่ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมด

ที่นี่ชื่อว่ามิซึระไม มาจากภาษาชาวไอนุที่แปลว่า "แม่น้ำ" ผมรู้สึกเหมือนกับว่านี่เป็นโชคชะตา เพราะผมกำลังคิดจะตั้งชื่อแบรนด์ของตัวเองว่า "แม่น้ำ"

สตูดิโอของผมตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำ ทำให้ผมรู้สึกได้รับแรงบันดาลใจ ผมต้องตัดสินใจด้วยตัวเองในฐานะฟรีแลนซ์ แต่ในขณะเดียวกันผมก็รู้สึกว่าแม่น้ำที่ไหลอย่างต่อเนื่องนั้นเป็นสิ่งที่ย้ำเตือนให้ผมไม่ย่อท้อ ไม่ว่าจะเป็นเช้าหรือกลางคืน แม่น้ำก็ยังคงไหลไม่หยุด

การออกแบบเพื่อสังคมและครอบครัว

ในการทำงานโฆษณา ผมหวังว่าข้อมูลที่ส่งออกไปจะไม่เพียงแค่ถูกอ่านหรือเห็นเท่านั้น แต่ยังสามารถสร้างประสบการณ์ที่น่าจดจำให้กับผู้รับสาร ผมอยากทำงานที่มีความหมายและเข้าถึงคนให้ได้มากขึ้น

ผมอยากใช้การออกแบบทำให้ครอบครัวของผมมีความสุข และทำให้ตัวผมเองมีความสุขด้วยเช่นกัน ผมหวังว่าลูกค้าของผมก็จะรู้สึกแบบนั้น

ผมอยากให้ลูกสาวของผมเห็นผลงานของผมและรู้สึกภูมิใจ เช่นเดียวกับที่ผมเคยบอกเพื่อนๆ ในวัยเด็กว่า "ป้ายนั้นพ่อของผมเป็นคนทำ" ผมหวังว่าลูกสาวจะได้เห็นว่าพ่อของเธอมีส่วนร่วมกับสังคมผ่านงานออกแบบของเขา